FREDDY zat al vanaf 02-05 (1968) als klein ventje geheel de dag aan de radio geplakt. Muziek luisteren, hij deed niets liever. Helaas geen muzikale familie, dus nooit op het idee gekomen om zelf muziek te gaan spelen.
Nou ja, nooit? Ergens rond zijn 12e levensjaar vroeg zijn moeder onder de afwas hem wat hij wilde worden. Muzikant! Nou, dat kon volgens mama dus niet. Dat kun je niet worden. Maar Andre Hazes dan? Dat is anders, kreeg hij te horen. Goedgelovig als hij was, besloot hij toen maar wat met computers te gaan doen. Dat leek hem ook wel wat.
Maar toch! Ook al kon hij dan geen muzikant worden, het bleef knagen. En toen hij eenmaal uit huis ging en vrienden kreeg die in hun vrije tijd met muziek bezig waren, besloot hij ook de stap te maken. Hij kocht zijn eerste basgitaar en nam les bij het Woerdense baswonder John Blok.
Al snel werd hij door Rory Apeldoorn gevraagd om een band op te richten; Dusk Till Dawn.
Ze zouden de meest bloedverziekend harde metal gaan maken. Prachtig plan, maar zoals wel vaker liep het allemaal net even anders. Dat harde werd melodieus en eigenlijk bijna meer rock dan metal. Wel waren het negen mooie jaren!
Uiteraard kwamen mams en paps af en toe kijken en concludeerde dat het allemaal wel aardig was, maar met muziek had het bar weinig te maken. Herrie, dat is wat het was. Nee, wat dat aan gaat bleef hun beeld netjes overeind; muzikant kun je niet worden, dat is toch anders...
Na al dat metal geweld werd het tijd om eens iets heel anders te gaan doen. Via Martijn van Jaarsveld werd hij gevraagd om eens auditie te komen doen bij de Nederbob. Nou, dat leek hem wel wat. Een beetje Andre Hazes spelen, Doe Maar, De Dijk, Kane en Blöf. Zijn vrienden lachten hem uit met die pussymuziek en zijn nieuwe bandleden vroegen zich ook al af wat een metalbassist nu bij hen kwam doen. Maar Martijn stond achter hem en al snel waren de andere leden ook overtuigd. Freddy werd de nieuwe bassist van de Nederbob.
En mams en paps? Die wisten niet wat ze zagen. Hoe kan dat nu? Onze zoon maakt muziek! Potverdorie, en hij doet het ook nog best goed ook. Trots begrepen ze er niets van, maar genieten deden ze volop! Nou ja, onze zoon was natuurlijk ook altijd al een beetje een rare.
En ja, met zo'n geschiedenis is het natuurlijk onvermijdelijk dat hij nu bij VOOM! terecht gekomen is.
Samen met Theo legt hij het fundament en laten zij de anderen schitteren als sterren aan de hemel.
Ziet hem zelf ook eens genieten!!
